• منتشر شده در شنبه, 09 دی 1396 11:58

استاندار رئیس قوه حرفیه!2

بزرگان گفته‌اند:" هیچگاه امید کسی را ناامید نکن، شاید این امید تنها دارایی او باشد"
روزی که مهندس محمد اسلامی به عنوان استاندار مازندران معرفی شد موجی از امید در دل ما و بسیاری از دلسوزان که دغدغه توسعه مازندران را داشتند به خروش درآمد و خوشحال شدیم ازاینکه فردی به مدیریت ارشد استان برگزیده شد که در قلب کار اجرایی بود و در ساحل مکران چه ابتکاراتی که نکرد. چراغ امید در دل ما روشن شد اما این روزها این چراغ به خاموشی گرایید چون دیگر امید ما به هرنوع تحرک و تغییر از سوی نماینده عالی دولت در پشت کوه‌های یاس در حال غروب است.
حدود دو ماه از معارفه مهندس محمد اسلامی به عنوان استاندار مازندران سپری شد اما تا امروز نه اقدام خاصی در جهت حرکت به سمت توسعه صورت گرفت، نه طرحی افتتاح شد و نه پروژه‌ای کلید خورد و نه حتی جابه‌جایی خاصی در مدیران ارشد واقع شد. اما تا دل بخواهد سخن گفته شد و ادعا.
مهندس محمد اسلامی در تمام جلسات از یادواره شهدا گرفته تا نشست‌های دینی و مذهبی حاضر می‌شود و در غالب این جلسات، سخنرانی‌های فاخر می‌کند و نوید آینده‌ای روشن برای مازندران می‌دهد و سخن از این می‌راند که مازندران را به جایگاه شایسته‌اش برسانیم اما در عمل هیچ اتفاقی نمی‌افتد. در یک ماه نخست، برداشت غالب این بود که استاندار در حال رصد امور و ارتباط گرفتن با جریانات همسو با دولت تدبیر و امید است تا در پیشبرد امور از آنها به عنوان بازوهای امین و قابل اعتماد بهره ببرد اما در ادامه در کمال ناباوری دیدیم دو تغییر در ادارات کل ستادی استانداری به نفع جریانی بود که در تقابل با دولت است و حتی اخباری موثق از ساختمان سفید استانداری داریم مبنی بر اینکه جریان مغلوب در انتخابات 29 اردیبهشت، آزادانه ریش جریان پیروز و طرفداران دولت تدبیر و امید را به باد مسخره می‌گیرد و مدعی می‌شود:"سرتان را درد نیاورید، استاندار از ماست." 
شاید لازم است یک تن از دلسوزان و معتمدان دولت به ایشان گوشزد کند استاندار نماینده عالی دولت و شخص رئیس جمهوری و در حقیقت رئیس قوه مجریه در استان است، اما آنچه که تا امروز از ایشان دیدیم ظاهر شدن در حد "رئیس قوه حرفیه" بود.
جای تاسف است که تا امروز هیچ اقدام عملی از ایشان ندیدیم به‌جز انجام برنامه‌های روزمره و روتین که در زمان حضور استاندار قبلی نیز بر همین منوال پیش می‌رفت. نکته‌ای دیگر که موجب شد قلم برداریم و این نوشتار انتقادی را بنویسیم تلنگری است برای هوشیاری این بود که تا این لحظه ایشان هنوز تیم اجرایی و عملیاتی خود را وارد زمین بازی خود نکرده‌است و گویا قرار است با همان تیم قبلی کار کند. برای هیچ مدیر صاحب سبکی قابل درک نیست که با برخی از یاران مدیر قبلی کار کند. غریب بودن این شیوه عمل دقیقا مثل این است که رئیس‌جمهوری قدرت را در دست بگیرد اما با کابینه قبلی کار کند. البته حرف ما این نیست که استاندار همه مدیران را قلع و قمع کند چون قطعا در بین مدیران ارشد فعلی نیروهای خدوم و زحمتکش کم نیستند اما این شکل کار نیز قابل درک نیست که استانداری پس از دوماه از آغاز به کار، در معاونت‌های خود و یا حتی مدیران کل اجرایی و ستادی نیز دست به تغییر حداقلی نزند.
در کمال تاسف باید اذعان کرد بسیاری از فعالان سیاسی همسو با دولت و حتی دلسوزانی که تفکر حزبی و جناحی ندارند و تنها دغدغه توسعه استان دارند، این روزها از وقوع هرنوع حرکت و پویایی در سیر مازندران به سمت توسعه ناامید شدند و سلوک استاندار نقش مستقیمی در این ناامیدی داشت، سلوکی که امیدواریم هرچه زودتر تغییر کرده یا بهبود یابد.

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی