آخرین اخبار :
  • منتشر شده در سه شنبه, 12 مرداد 1400 07:40
گزارش «خبرشمال» به بهانه پرده‌برداری از هواپیمای آتش‌نشان ایران برای خاموش کردن آتش‌سوزی جنگل‌های ترکیه؛

...که آتش به جان ‌ما زد!

/ مائده مطهری زاده
شنیدن خبر بلند شدن یک فروند هواپیمای آتش‌نشان از ایران به سوی ترکیه برای کمک به اطفای حریق گسترده در این کشور، اگرچه از نگاه نوعدوستانه قابل تقدیر است اما از دیدگاه ایرانیان، به ویژه دوستداران و جامعه فعالان و کارشناسان منابع طبیعی کشور دمیدن بادی بود به روی آتش د‌ل های سوخته آنها و بدن سوخته و پاره پاره طبیعت جورکشیده ایران.

پرسش‌ها و ابهامات حول محور این سوال اساسی می‌چرخد که اگر ایران به چنین هواپیمایی مجهز بود پس چرا یک بار، دست‌کم یک ‎بار برای خاموش کردن شعله‌های سرکش آتش در جنگل‌های ارزشمند و منحصربفرد زاگرس و البرز در آسمان ایران به پرواز درنیامد؟!
عده‌ای هم با تاکید بر این جمله معروف که چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است خشم و حسرت و افسوس خود را بیان کردند و برخی از عکاسان با ذوق هم با به تصویر کشیدن نماهایی از اطفای حریق نیروهای حفاظتی منابع طبیعی و نیروهای نظامی و مردمی به کمک وسایل و ابزار بسیار ساده نظیر داس و چوب و تانکرهای کوچک آب بر پشت خودروهای کمک‌دار و تجهیزات کاملا ابتدایی، اوج محرومیت منابع طبیعی برای خاموش کردن آتش‌سوزی‌‎های گسترده را به رخ مسوولان کشیدند البته اگر این تصاویر را دیده و اندکی شرم در وجودشان شعله‌ور شده باشد!
سخن ما و همه دوست‌داران محیط زیست و منابع طبیعی ایران همین است که چرا در شرایطی که زاگرس بارها در شعله‌های شناور آتش سوخت و خاکستر شد و هشت نفر از نیروهای میدانی برای خاموش کردن آتش، با سوختن به مثال پروانه گرد شمع وجود جنگل‌‌های زاگرس آنقدر بال و پر زدند تا سوختند، این بالگرد با ظرفیت 40 تُن آب، کجا بود که به داد زاگرس آتش گرفته برسد؟
چرا راه دور برویم در همین مازندران خودمان در طول سال‌‌های اخیر به کرّات شاهد آتش سوزی‌های گسترده در پهنه‌های طبیعی در غرب و شرق استان بودیم، اما دریغ از یک بالگرد آب پاش که بتواند به جولان بی‌مهابای آتش پایان دهد!
از میانکاله نگوییم؟ همین میانکاله زیبا که اقامتگاه میلیون‌ها قطعه پرنده مهاجر در فصل زمستان و خانه و کاشانه بسیاری از زیستمندان بزرگ و کوچک است و محل رویش انار و انواع گیاهان وحشی دیگر...
همین ذخیره‌گاه مهم زیستکره که در طول سال‌های اخیر به دفعات شاهد آتش‌سوزی‌های گسترده بوده است و هر بار بخشی از پهنه وسیعش طعمه حریق شد و محیط‌بانان و نیروهای مسلح به کمک مردم و با استفاده از ساده‌ترین وسایل و امکانات به جنگ شعله‌های خشمگین آتش رفتند و یک بالگرد آب‌‎پاش محض رضای خدا بلند نشد تا آبی به روی عطش و سوختگی جان میانکاله فرو بریزد!
*میانکاله تنها در میان آتش
همین دو روز پیش بود که علی کلانه رییس پناهگاه میانکاله در گفت‌وگو با فارس با بیان اینکه از ابتدای امسال تاکنون ۲۳ فقره حریق در میانکاله رخ داد که مجموع وسعت حریق‌ها تاکنون به بیش از ۲۳۱ هکتار رسیده است، البته به موضوع عدم همراهی مسوولان ذیربط نیز اشاره کرد و گفت: متولی اصلی اطفای حریق در مناطق جنگلی و مرتعی جهاد کشاورزی است که باتوجه به اینکه بودجه در این زمینه دریافت می‌کند اما در این زمینه همراهی لازم را ندارد. کلانه اضافه کرد: موضوع دیگر اینکه در ارتباط با مهار حریق از بندر امیرآباد درخواست کمک کرده بودیم که نزدیک‌ترین واحد اطفای حریق در آنجاست؛ ما تنها درخواست کامیون آبرسانی داشتیم ولی متاسفانه مسؤولان بندر پاسخی به ما ندادند!
وی همچنین با بیان اینکه دلیل بروز حریق در میانکاله عامل انسانی است و جز این عامل، عامل دیگری در بروز حریق نقش ندارد، گفت: در ارتباط با حل مشکل حریق در میانکاله حداقل انتظار ملاقات با فرماندار شهرستان بهشهر بوده که در این زمینه در پی راهکار باشیم ولی تاکنون موفق به ملاقات مسؤول ارشد شهرستان نشدیم. کلانه یادآور شد: کمک‌های مردمی همواره پشتیبان ما بوده و است که به‌صورت خودجوش هم در بحث مهار حریق و هم در بحث تعمیر تجهیزات فرسوده وارد عمل می‌شوند که خدمات آنان واقعا جای تقدیر دارد. رییس پناهگاه حیات وحش میانکاله در پایان گفت: البته فرمانده ناحیه مقاومت بسیج شهرستان بهشهر هم بعد از تقاضای کمک ما اعلام آمادگی کر که انشاءالله بتوانیم با جلب این همکاری از جهات مختلف به رفع این بحران بپردازیم. در همین راستا با فرمانده یگان حفاظت منابع طبیعی مازندران - ساری نیز وارد گفت‌وگو شدیم تا ببینیم مشکل کار از کجاست و چرا تلاش‌ها متناسب با انتظارها نیست.
*8 خودروی اطفای حریق و دیگر هیچ
سرهنگ ذکریایی فرمانده یگان حفاظت منابع طبیعی مازندران - ساری در این باره با بیان اینکه در سال گذشته فقط 200 میلیون تومان اعتبار ملی جهت خریداری لوازم اطفای حریق به ما اختصاص پیدا کرد به «خبرشمال» گفت: یک سری لوازم اطفای حریق هم توسط سازمان جنگل‌ها و مراتع به اداره کل اختصاص یافت که به ادارات شهرستانی تحویل داده شد.
وی با اشاره به اینکه امسال با توجه به گذشت 5 ماه از سال، هنوز یک ریال اعتبار جهت اطفای حریق به ما ابلاغ نشده است، افزود: از ابتدای سال تاکنون، 30 فقره آتش‌سوزی را در عرصه‌های طبیعی استان شاهد بوده‌ایم که با توجه به عدم تخصیص اعتبارات ملی و استانی، چنانچه مجددا با آتش‌‍‌سوزی در مناطق تحت پوشش مواجه شویم، حتی هزینه خرید آب معدنی برای نیروهای حفاظتی جهت اطفای حریق را هم نداریم و باید منابع مالی آن را از طُرُق دیگری تامین کنیم. به گفته سرهنگ ذکریایی، لوازم انفرادی در اختیار نیروهای حفاظتی جهت اطفای حریق، شامل آتش‌کوب، بیل، کوله پشتی، چکمه، لباس مخصوص اطفای حریق، پابند نسوز، دستکش نسوز و... است ولی متاسفانه همین لوازم هم به تعدادِ موردنیاز موجود نیست.
فرمانده یگان حفاظت منابع طبیعی مازندران - ساری تاکید کرد: همانطور که می‌دانیم ما در شمال ایران، بهترین و منحصربه فردترین عرصه‌های جنگلی و مرتعی را در اختیار داریم که حفظ و حراست از این گنجینه سرسبز و غنی، نیازمند اعتبارات و تجهیزات متناسب با احتیاجات در این بخش است که متاسفانه به هیچ وجه این چنین نیست.
وی با بیان اینکه منابع طبیعی مازندران حتی از داشتن یک فروند بالگرد آب‌پاش نیز محروم است، گفت: البته پَدهای لازم برای استقرار بالگرد هم در اداره کل و هم در ادارات شهرستانی برای این منظور آماده شده است و ما در این زمینه هیچ مشکلی نداریم. سرهنگ ذکریایی با اشاره به پیش بینی اختصاص حدود 800 میلیون اعتبار جهت اطفای حریق به منابع طبیعی مازندران در سال جاری (1400) آن هم بر روی کاغذ، تصریح کرد: البته همین عدد پیش بینی شده هم مشخص نیست تا پایان سال به چه میزان جذب شود و در خوشبینانه‌‌ترین حالت شاید تنها بین یک سوم تا دو سوم از این مبلغ به طور کامل تخصیص یابد چون معمولا از پیش‌بینی تا تخصیص اعتبارات، تفاوت از زمین تا آسمان است! وی در خصوص تعداد ماشین‌آلات اطفای حریق موجود نیز گفت: ما سرجمع، 8 خودروی اطفای حریق داریم که باید در سطح 11 شهرستان تحت پوشش منابع طبیعی مازندران - ساری که از گلوگاه تا رویان (علمده) را شامل می‌شود به کارگیری کنیم که از همین تعداد نیز 5 خودرو به دلایل مختلف خراب است و نیاز به تعمیر و تعویض قطعات دارد که به دلیل عدم بودجه کافی قادر به تعمیر آنها نیستیم.
*باز هم خدا را شکر!
بنابراین مشخص است با توجه به همه گلایه‌ها و شکایات دوستداران و فعالان منابع طبیعی و محیط زیست از یک سو و کمبودها و کاستی‌های شدید در زمینه ابزار و لوازم و تجهیزات اطفای حریق، به پرواز درآمدن هواپیمای آتش‌نشان ایرانی بر فراز آسمان ترکیه برای خاموش کردن آتش جنگل‌های این کشور، به نوعی دهن کجی به دوستداران و فعالان این عرصه در ایران است که سال‌هاست در آتش حسرت یک بالگرد آب‌پاش برای اطفای حریق جنگل‌ها و عرصه‌های طبیعی کشور سوخته و حنجره پاره کرده‌اند اما گوش شنوا هم کر شده بودند!
در پایان، باز هم خدا را شکر که ترکیه بانی خیر شد تا از این هواپیمای آتش‌نشان در ایران پرده‌برداری شود تا دیگر جایی برای عذرهای بدتر از گناه باقی نماند!

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی