آخرین اخبار :
  • منتشر شده در سه شنبه, 29 تیر 1400 09:42
توصیه «خبرشمال» به مدیران درخصوص استفاده از توان فکری و مشاوره‌ای نیروهای بازنشسته؛

این فراموشی، سرمایه سوزی خاموش است

همواره گفتیم و تأکید ‌کردیم برای تربیت یک کارشناس و بدنه‌ای ارزشمند به‌عنوان «نیروی انسانی» در هر دستگاه و نهادی، سرمایه زیادی از جیب دولت و بیت‌المال هزینه می‌شود و در میان آنچه که استان برای توسعه پایدار نیاز دارد، ارزشمندترین و مهم‌ترین آن همین نیروی انسانی است بنابراین مدیران استان نباید «سرمایه‌سوزی» کنند و از استفاده حداکثری و مستمر توان این فرزندان غافل شوند.
استفاده بهینه از سرمایه انسانی استانی دو بخش دارد بخش نخست و ضروری آن استفاده مقتضی و مناسب از کارشناسان، فرزندان جوان اعم از مرد و زن که در بدنه دستگاه‌ها مشغول به خدمت هستند تنها مشروط به داشتن تخصص و بی‌توجه به نگاه سیاسی آنان است.
مدیران با استفاده از توان و تخصص این جوانان و فرزندان استان، هم از دانش و تجربه آنان در جهت رسیدن به اهداف سازمانی و منافع استان کمک می‌گیرند و هم به تجربیات تخصصی و مهارت‌های شغلی آنان اضافه می‌کنند و استمرار منطقی و معقول این فرایند به تربیت مدیران آینده منجر خواهد شد.
بخش دوم استفاده از دانش و تجربه افرادی است که سال‌ها در حوزه‌های مدیریتی و کارشناسی خدمت کردند و امروز صاحب دانش و تجربه غنی در حوزه‌های اداری و کاری خود هستند اما به دلیل بازنشسته‌ و منفک شدن از سیستم اداری، از افکار عمومی و رسانه‌ها دور شدند و وظیفه مدیران این است که اجازه ندهند این سرمایه‌ها فراموش شوند و اصحاب رسانه نیز باید برنامه‌ای طراحی کنند تا از وجود آنان برای تربیت مدیران فردا کمک گرفته شود.
در این‌رابطه مردانی که بیش از سی سال درحوزه‌های فرهنگی، آموزش و پرورش یا آموزش عالی و برخی حوزه‌های مهارتی کار کردند بیش از همه باید مورد توجه مدیرانی باشند که بهره‌وری اندکی دارند، مدیرانی که اگر از برج عاج خودبینی و خودمحوری پایین بیایند و متواضعانه در کنار این ریش‌سفیدان بنشینند و از دریای تجربه و دانش آنان استفاده کنند متوجه خواهند شد که چه سرمایه‌هایی در اطراف خود دارند که نسبت به آنان بی‌توجه بودند و چه اندازه همین سرمایه‌ها می‌توانند موجب غنای کار آنان و دستیابی به اهداف سازمانی شوند.
یکی از این سرمایه‌های ارزشمند، افرادی هستند که سال‌ها در کرسی مدیریت استانی، شهرستانی و حتی ملی حضوری موفق داشتند و از روزی که بازنشسته شدند، کسی سراغی از آنان نمی‌گیرد و حتی برخی مدیران جوانی که امروز بر آن کرسی تکیه زدند، نام و هویت این پیشکسوتان را نمی‌دانند. توصیه ما به مدیران جوان این است که از ظرفیت این نیروها غافل نشوند و اجازه ندهند تجربیات ارزشمند آنان که شرایطی به‌مراتب دشوارتر از امروز را درک کردند، با مرگ آنان دفن شود.
گروه دوم فرهنگیان، معلمان و استادان دانشگاه هستند که به دلیل بازنشسته شدن، از فضای کاری خود فاصله گرفتند و در کنج خانه، نشسته‌اند اما هم اطلاعات وسیعی دارند و هم دغدغه آینده استان و شهر و منطقه خود را دارند و بهتر است مدیران دستگاه‌های اجرایی با کمک رسانه مکانیسمی تدوین کنند تا از این پیران متواضع در حوزه فرهنگ دستکم به عنوان مشاور استفاده شود.
مدیران امروز اگر به گذشته نگاه کنند و ببینند که این کرسی از افراد بسیاری به آنان رسید حتماً تأیید خواهند کرد که روزی روزگاری در آینده دور یا نزدیک، آنان نیز بازنشسته خواهند شد و دوست دارند مدیران آینده هرازگاهی سراغی از آنان بگیرند و در برخی امور اجرایی از مشورت آنان استفاده کنند.
اگر به خط اخبار برخی رسانه‌های نامدار غرب نگاهی داشته باشیم خواهیم دید هر از گاهی در موضوعات مهم سراغ افرادی چون «هنری کسینجر» می‌روند، پیرمردی با سن بالا و پوست صورت چروکیده و غبغب آویزان که کمتر کسی وی را می‌شناسد، این پیرمرد نود و چند ساله سیاستمدار، دیپلمات و مشاور ژئوپلیتیک آمریکایی است که 50 سال قبل به عنوان وزیر امور خارجه ایالات متحده وا مشاور امنیت ملی آمریکا خدمت کرده‌است. امروز بسیاری از اندیشکده‌ها و رسانه‌ها از سابقه و تجربه وی استفاده می‌کنند تا بر غنای برنامه‌های خود بیفزایند و ما نیز باید از آنان این نکته را بیاموزیم که دانش و مهارت، نامیرا هستند و افرادی که به این دو سلاح، مسلّح شدند حتی به قیمت پیر و بازنشسته‌شدن نباید فراموش شوند چون این فراموشی، نوعی سرمایه‌سوزی خاموش است.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی