بهشت و جهنم

 
 
 

مردی، روزي با خداوند مكالمه‌اي داشت: خداوند! دوست دارم بدانم بهشت و جهنم چه شكلي هستند؟
خداوند آن مرد روحاني را به سمت دو در هدايت كرد و يكي از آن‌ها را باز كرد؛ مرد نگاهي به داخل انداخت. درست در وسط اتاق يك ميز گرد بزرگ وجود داشت كه روي آن يك ظرف خورش بود؛ آن قدر بوي خوبي داشت كه دهانش به آب افتاد!
افرادي كه دور ميز نشسته بودند بسيار لاغر مردني و مريض حال بوند. به نظر قحطي زده مي آمدند. آن‌ها در دست خود قاشق هايي با دسته بسيار بلند داشتند كه اين دسته به بالاي بازوهايشان وصل شده بود و هر كدام از آن‌ها به راحتي مي توانستند دست خود را داخل ظرف خورش ببرند تا قاشق خود را پر كنند. اما از آن جايي كه اين دسته ها از بازوهايشان بلند تر بود، نمي‌توانستند دستشان را برگردانند و قاشق را در دهان خود فرو ببرند.
مرد روحاني با ديدن اين صحنه و بدبختي و عذاب آن‌ها غمگين شد. خداوند گفت: "تو جهنم را ديدي"!
آن‌ها به سمت اتاق بعدي رفتند و خدا در را باز كرد. آن جا هم دقيقاً مثل اتاق قبلي بود. يك ميز گرد با يك ظرف خورش روي آن، كه دهان مرد را آب انداخت.
افراد دور ميز، مثل جاي قبل همان قاشق‌هاي دسته بلند را داشتند. ولي به اندازه كافي قولي و تپل بوده، مي‌گفتند و مي‌خنديدند. مرد روحاني گفت: نمي فهمم.
خداوند جواب داد: «ساده است! فقط احتياج به يك مهارت دارد. مي‌بيني؟ اين ها ياد گرفته اند كه به همديگر غذا بدهند در حالي كه آدم‌هاي طمع كار تنها به خودشان فكر مي كنند.