• منتشر شده در یکشنبه, 27 بهمن 1398 12:24
مینی‌مال «خبرشمال»؛

تا سال بعد

 
 
 
 

هومن حکیمی /

تصمیم بزرگت را زودتر بگیر؛ تا دیر نشده!
«تصمیم بزرگت را زودتر بگیر. قبل از اینکه دیر بشود. قبل از اینکه کسی به رویت بیاورد یا مجبور بشوی. لازم هم نیست که تصمیم بزرگت حتما به نظر دیگران بزرگ باشد. همین‌که خودت به این نتیجه برسی، کافی است. بعدش هم نباید بترسی، باید انجامش بدهی؛ بروی تا ته خط. جایی که اگر هم به نتیجه نرسیدی، دست‌کم بدانی که با خودت چند چندی. جلوی خودت کم نیاوری. به خودت مدیون نشوی».
از شب تا صبح چند صدبار این‌ها را با خودش مرور کرده بود. صبح، آفتاب‌نزده از خانه بیرون آمد. رفت به همان کافه همیشگی و آن‌قدر در پیاده‌روی مقابلش قدم زد تا صاحبش کافه را باز کرد. قهوه همیشگی را سفارش داد. برای بار صدوچندم حرف‌هایی را که دیشب با خودش زده بود، مرور کرد. از روی عمد هم نوشیدن قهوه را کِش داد. داشت برای خودش زمان می‌خرید؟ یک آشوبی را توی دلش احساس کرد که قابل پنهان کردن نبود. تقویم جیبی‌اش را از توی کتش درآورد. سال قبل، سال قبل‌ترش، سال‌های قبل‌ترش؛ صفحه مربوط به چنین روزی در تمام آن‌ها علامت خورده بود اما هیچ اتفاقی نیفتاده بود. همیشه به سال بعد موکول شده بود. شاید به قطعیت نرسیده بود یا اینکه تصمیمش آن‌قدر که فکر می‌کرد، بزرگ نبود. شاید هم گول دنیا را خورده بود که ظاهرش طوری است که آدم فکر می‌کند همیشه وقت برای گرفتن تصمیم‌های بزرگ هست. کتش را پوشید. پول قهوه را حساب کرد و رفت تا سال بعد.

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی