• منتشر شده در شنبه, 14 بهمن 1396 09:48
گزارش خبرشمال از توقف قطار انقلاب، در ایستگاه دوازدهم

امام آمد

 

تقویم سال دوباره ورق خورد و ورق خورد تا اینکه به دوازدهم بهمن‌ماه رسید.


ماهی که در سرمای طاغوت و ظلم ستمشاهی، دل‌ها گرم از یاد خدا و ایمان قلبی به راه و هدفی متعالی بود.
مردمی که عاشقانه و آگاهانه استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی را در پهنه وسیع ایران فریاد می‎زدند و خدای را سپاس می‌گفتند که روزگارشان را بعد از 25 قرن نظام شاهنشاهی، دگرگون کرده است که البته اگر نبود رهبری‌های داهیانه امام خمینی(ره)، معمار کبیر انقلاب اسلامی و همت و اراده و همبستگی و ایستادگی مردم خداباور و میهن‌پرست ایران، معلوم نبود الان در کجای تاریخ ایستاده بودیم و از کدام پنجره به جهان و تغییرات آن می‌نگریستیم!
امروز، همان روزی‌ست که امام خمینی(ره)، رأس ساعت نه‌و‌سی‌و‌هفت‌دقیقه‌وسی‌ثانیه، در میان حلقه گروه منتخب استقبال‌کنندگان از پله‌های هواپیما فرود آمد.

35 سال از آن روز گذشت...
از روزی كه آن پیر فرزانه، با آن آرامش آسمانی، از پله‌های پرواز عشق، پای بر خاكی گذاشت كه از آن پس، خاك عاشقان شد.
پس از پانزده سال، دوری از وطن و چشم‌انتظاری عاشقان و در میان استقبال پرشور مردم ایران قدم به خاک این سرزمین گذاشت؛ پانزده سالی كه از پانزدهم خرداد 42 آغاز شده بود و حالا آن نهال کوچک امید، به درختی ستبر تبدیل شده بود.
پس از یکصد‌و‌هفده روز توقف امام خمینی(ره)، در نوفل لوشاتو، ایشان، ساعت‌ سه‌و‌سی‌دقیقه به وقت تهران به سوی تهران حرکت کردند.

حاشیه‌های روزی كه امام آمد...
حضرت امام به هنگام خروج از فرانسه با ارسال پیامی خطاب به مردم فرانسه، ضمن اظهار تشکر از آنها خداحافظی کردند.
ایشان پس از اقامه نماز در کف هواپیما، روی دو پتو با آرامش خوابیدند، این در حالی بود که همه علاقه‌مندان، دوستداران و نزدیکان ایشان، نگران انجام این پرواز بودند. خطر انهدام هواپیما و ربودن آن در آسمان چیزی بود که همه را تا لحظه فرود آن در فرودگاه تهران، نگران ساخته بود.
در هواپیما، دویست نفر امام را همراهی می‌کردند که پنجاه تَن از آنان، همراهان و هواداران و نزدیکان امام خمینی و 150 نفر دیگر از خبرنگاران بودند.

خمینی ای امام...
با ورود حضرت امام به سالن فرودگاه، فریاد«الله اکبر» سالن فرودگاه را به لرزه درآورد. استقبال‌كنندگان با خواندن سرود«خمینی ای امام»، اشک‌های مشتاقان را بر گونه‌هایشان جاری کردند.
حضرت امام، طی بیاناتی در فرودگاه تهران گفتند: من از عواطف طبقات مختلف ملت تشکر می‌کنم. عواطف ملت ایران به دوش من بارگرانی است که نمی‌توانم جبران کنم.
ایشان ضمن اشاره به اینکه طرد شاه از کشور قدم اول پیروزی بود، همگان را به وحدت کلمه و ادامه مبارزه تا قطع کامل ریشه‌های فساد ترغیب کردند. ایشان سپس از آنجا عازم بهشت زهرا شدند.

ابراز احساسات و هیجانات مردم در روز ورود امام به میهن... 
با وجود سرمای زمستان، شب پیش از ورود امام، بسیاری از مردم مشتاق، در مسیر حرکت ایشان خوابیده بودند.
هنگام ورود امام خمینی(ره) به مدت بیست دقیقه مراسم استقبال توسط تلویزیون ایران به طور زنده پخش شد، اما ناگهان عکس شاه بر روی صفحه تلویزیون ظاهر و برنامه قطع شد.
در حالی که مراسم ورود حضرت امام به طور مستقیم از تلویزیون پخش می‌شد، نظامیان با یورش به این سازمان از ادامه پخش آن ممانعت کردند.
عده‌ای از مردم با قطع جریان پخش مستقیم ورود حضرت امام از تلویزیون به علت هجوم مأمورین نظامی، از عصبانیت تلویزیون‌های خود را به خیابان پرت کردند.
با آنکه پخش مستقیم مراسم ورود امام از شبکه تلویزیون میلیون‌ها نفر را درخانه‌ها پای این جعبه جادویی نشانده بود، در تهران، سیل جمعیت برای دیدار رودررو با امام خمینی، خود را به مسیر تعیین شده و خیابان‌هایی که از فرودگاه تا بهشت‌زهرا به عنوان معبر امام انتخاب شده بود رسانده و در دو سوی خیابان‌ها مستقر شدند.
به نوشته روزنامه کیهان، طول جمعیت استقبال‌کننده از امام خمینی به 32 کیلومتر می‌رسید.
امام خمینی، در شب اول اقامت خود در مدرسه رفاه، طی سخنانی با اعضای کمیته استقبال، بر لزوم حفظ وحدت تأکید نمودند.
در پی درخواست مجدد بختیار برای ملاقات با حضرت امام خمینی، ایشان گفتند: ملاقات با بختیار را در صورت استعفای وی می‌پذیرم.
اتومبیل حامل امام خمینی و افراد محافظ با سرعتی متعادل به سوی میدان آزادی به راه افتادند تا از آنجا راهی دانشگاه تهران شوند و سپس راه را در مسیر خیابان آزادی تا بهشت زهرا ادامه دادند.

بیانات امام خمینی (ره) در بهشت‌‎زهرا
بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
ما در این مدت، مصیبت‌ها دیده‌ایم، مصیبت‌های بسیار بزرگ، اما، بعضی پیروزی‌ها هم حاصل شد که البته آن‌ها هم بزرگ بوده است. مصیبت‌های زن‌های جوان مرده، مردهای اولاد از دست داده، طفل‌های پدر از دست داده.
من وقتی چشمم به بعضی از اینها که اولاد خودشان را از دست داده‌اند می‌افتد، سنگینی بر روی دوشم احساس می‌کنم که نمی‌توانم آن‌ را تاب بیاورم. من نمی‌توانم از عهده این خسارات که بر ملت ما وارد شده است برآیم، من نمی‌توانم از این ملت تشکر کنم که همه چیز خودش را در راه خدا داد، خدای تبارک و تعالی باید به آنها اجر عنایت فرماید. من به مادرهای فرزند از دست داده تسلیت عرض می‌کنم و در غم آنها شریک هستم. من به پدرهای جوان داده، من به آنها تسلیت عرض می‌کنم.
من به جوان‌هایی که پدران‌شان را در این مدت از دست داده‌اند تسلیت عرض می‌کنم. خُب، ما حساب کنیم که این مصیبت‌ها برای چه به این ملت وارد شد، مگر این ملت چه می‌گفت و چه می‌گوید که از آن وقتی که صدای ملت در آمده است تا حالا قتل و ظلم و غارت و همه اینها ادامه دارد.
مگر ملت ما چه می‌گفتند که مستحق این عقوبت‌ها شدند؟! ملت ما یک مطلبش این بود که این سلطنت پهلوی از اول که پایه‌گذاری شد برخلاف قوانین بود.
ما می‌گوییم که خود آن آدم، دولت آن آدم، مجلس آن آدم، تمام اینها غیرقانونی‌ست و اگر به این وضعیت ادامه بدهند اینها مجرمند و باید محاکمه بشوند و ما آنها را محاکمه می‌کنیم. من دولت تعیین می‌کنم، من تو دهن این دولت می‌زنم، من دولت تعیین می‌کنم، من به پشتوانه این ملت، دولت تعیین می‌کنم، من به واسطه اینکه ملت مرا قبول دارد...(تکبیر حضار)
این آقا که خودش هم خودش را قبول ندارد، رفقایش هم قبولش ندارند، ملت هم قبولش ندارد، ارتش هم قبولش ندارد، فقط آمریکا از این پشتیبانی کرده و فرستاده است به ارتش و دستور داده که از او پشتیبانی بکنید، انگلیس هم از این پشتیبانی کرده و گفته است که باید از این پشتیبانی بکنید.

پس از سخنرانی در بهشت زهرا
امام خمینی پس از سخنان خود در بهشت‌زهرا ابتدا با هلی‌کوپتر به محوطه بیمارستان هزار تختخوابی (بیمارستان امام خمینی) منتقل شد و سپس از آنجا با اتومبیل به منزل دختر آیت‌الله پسندیده رفتند و هنگام شب به مدرسه رفاه که به عنوان اقامتگاه موقت ایشان در نظر گرفته شده بود، عزیمت کردند. اولین سخنرانی امام در مدرسه رفاه در جمع اعضای کمیته برگزاری استقبال صورت گرفت. امام در این سخنرانی به طور کوتاه، به ضرورت حفظ وحدت و اهمیت آشتی حوزه و دانشگاه، اشاره کردند و سپس کاربرد واژه‌های ملی و ملیت و ملت توسط بختیار را عوام‌فریبانه خواندند. امام همچنین امروز در جمع گروهی از طلاب حوزه علمیه قم فرمودند، «انشاءالله پس از چند روز به نزد شما خواهم آمد (صحیفه امام، ج 6، صص 22 و 23). رادیو دولتی در تمام مدت سکوت اختیار کرد و مراسم را پخش نکرد. فرماندار نظامی اعلام کرد به مناسبت ورود امام خمینی(ره) حرکات و اجتماعات از ساعت هفت صبح امروز به مدت سه روز با رعایت نظم و ترتیب در سطح شهر تهران و حومه به نحوی که موجب هیچ‌گونه درگیری و عملیات مخل نظم عمومی نشود مجاز خواهد بود. دکتر علی‌آبادی، از شورای سلطنت استعفا داد. با آمدن امام‌ خمینی به وطن روحانیون متحصن درمسجد دانشگاه طی اعلامیه‌ای به تحصن خود خاتمه دادند.

امام آمد
شعر معروف دیو چو بیرون رود، فرشته درآید نیز از جمله شعرهای معروفی بود که در چنین روزهایی به موضوع خروج شاه از وطن در بیست و ششم دی ماه و ورود پر خیر و برکت امام خمینی(ره) در دوازدهم بهمن ماه اشاره دارد.
آری.امام آمد و وقتی آمد، شکوفه‌های یاس و اقاقی تازه به گل نشسته بودند. امام آمد و با آمدنش، شست هرچه پلیدی و ظلم و ستم به مردم بود. او آمد و با خود سعادت و نعمت را به این مملکت ارزانی داشت. او همچون کشتی‌بانی بود که کشتی به گل نشسته ایران را به ساحل آرامش رسانید و سپس با سپردن سکان این کشتی به دست جانشین شایسته خود، 
امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی)، مردم را از چنگال استبداد داخلی و استعمار خارجی تا همیشه تاریخ رهایی بخشید.
روحش شاد، یادش گرامی...

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی