آخرین اخبار :
  • منتشر شده در دوشنبه, 28 فروردين 1396 09:24
بانوی کار آفرین قائمشهری در گفت وگو با خبرشمال از زنان روستایی می گوید؛

زحمت کشان خاموش

خبرشمال/ رضا شریعتی
زینب اسماعیلی 50 سال دارد. قالیبافی را از 20 سال پیش شروع کرد و از آنجا که در روستایشان بافنده زیاد بود، تصمیم گرفت کارگاه تولید فرش راه بیاندازد. پنج نفر را به طور دائمی مشغول به کار کرد و ده تا دوازده نفر در زمان چله کشی ها با او کار می کنند. نویسنده است و قارچ و بلدرچین هم پرورش می دهد.
او در گفتگو با خبرشمال می گوید:
« این افراد رامعرفی کردم و بیمه شدند. البته الان بیمه قالیبافی به دلیل اینکه یک عده همینطور بدون اساس بیمه شدند قطع شد و آنهایی که حقشان بود بیمه شوند از بیمه بازماندند.»
او درباره فروش دست بافته هایشان می گوید:«فروش قالی های ما به سه شیوه انجام می شود؛ اول سی دی محصول را به مشتری ها نشان می دهیم. دوم جایی که نقشه و طرح را به ما می فروشند، اگر خریدار نباشد خودشان از ما می خرند. سوم با موزه فرش تهران صحبت کردیم و آنها نقشه هایی مثل سالاری را که حتی در خارج فروش دارد به ما می دهند تا ببافیم. اگر بتوانیم قالی های بزرگ شش متری ببافیم روی هر قالی 5 تا شش نفر کارگر می نشینند.» اسماعیلی با بیان اینکه از مسئولان انتظار حمایت داریم، ادامه می دهد:« الان قالی کوچک و تابلو فرش می بافیم. جایگاه مناسب برای کارگاه بافت فرش شش متری داریم. و چشم انتظار وام هستیم چرا که از نظر مالی هزینه سنگینی دارد. 6 تا 7 میلیون پول نقشه و نخ، به علاوه دستمزد کارگر و تجهیزات تا 20 میلیون تومان می شود اما همین فرش در بازار 40 تا پنجاه میلیون تومان به فروش می رسد. تا وام نگیریم هزینه تولید این نوع فرش را نداریم.»


ë از زنان در همه عرصه ها استفاده کنند تا مازندران پویا شود
 او معتقد است؛« زنان می توانند هم پای مردان کار کنند. من خودم ابتدا مستاجر بودم و الان کارگاه فرش و تولید قارچ دارم. یک تکه از محوطه 400 متری که دارم را برای تولید بلدرچین در نظر گرفته ام. در خواست من از استاندار و مسئولین استانی این است که از زنان در همه عرصه ها استفاده کنند تا مازندران پویا شود. زنان کار آفرین سختی کشیدند اما موفق هستند. از طرف دیگر تلاش کنیم تا از ظرفیت های استان بهره کافی برده شود، خودکفایی خانواده ها خودکفایی کشور را در پی دارد. الان من در روستا انواع محصولات کشاورزی و دامی  تا میوه را خودم تولید می کنم. همسرم نیز  بازنشسته است و کمکم می کند. خواهشی که از مسئولین دارم؛ با توجه به این که همین روستا دارای دختران تحصیل کرده بیکار است که خوشبختانه توانستم چند نفر از آنها را مشغول به کار کنم، کمک کنند تا بتوانیم با اشتغال زایی باری از روی جامعه برداریم واین بندگان خدا هم کمک خرج خانواده خود باشند.»  زینب اسماعیلی کتابی با عنوان زحمت کشان خاموش به رشته تحریر درآورده که درباره آن می گوید:« در این کتاب به زحمات مادران و زنان روستایی که باعث تحرک اقتصاد مملکت هستند اشاره کردم. "زحمت کشان خاموش" بر اساس واقعیت های روایی از زندگی زنان روستایی که به شالیزارها و باغ ها برای کار می روند و کسی به فکر آنها نمی باشد، است. این زنان چنین زحمت می کشند و پسران و دختران موفق تحویل جامعه می دهند. از آنجایی که دیده نمی شوند نام زحمت کشان خاموش را برای این کتاب برگزیدم. کتاب دیگری در دست چاپ دارم در خصوص دختران روستایی است، اسمی که مد نظر من است آرزوی آرزوها می باشد اما باید ببینم کسی که ویرایش کتاب را بر عهده می گیرد این اسم را می پذیرد. کتاب دیگری را نوشتم اما متاسفانه هزینه چاپ آن را ندارم این کتاب با نام شیرافکنان روستا در خصوص مردهای روستایی است. توزیع کتاب ها دردسری است که نویسندگان با آن دست و پنجه نرم می کنند.
 

ë  زنان مازندرانی با غیرتند
مریم اسماعیلی باغدار نمونه روستای حاجی کلا قلدم شهرستان قائمشهر دیپلم دارد و خواهر زینب اسماعیلی است که در حیطه باغداری نمونه شناخته شده است. او توانست از یک هکتار زمین، 90 تن مرکبات برداشت کند. اسماعیلی قالیبافی هم می کند. کار حرفه ای خود را از باغداری حدود ده سال پیش آغاز کرد و پسرش نیز با او همکاری کرده و تحت پوشش او بیمه شده است.
این بانوی فعال در گفتگو با خبرنگار ما درباره فروش تولیداتش می گوید:
« فروش تولیداتم به دو بخش تقسیم می شود. بخش اول محصولات باغی است که آنها را انبار و شب عید و مواقع لزوم عرضه می کنم. بخش دوم فرش است که به قم و اصفهان ارسال می شود. در این روند تعدادی از جوانان با ما همکاری می کنند و برای آنها اشتغال ایجاد شده است.»
او با بیان اینکه در سایه حمایت بیشتر این توانایی را دارم تا افراد بیشتری را مشغول کار کنم می گوید:« مهمترین مشکل تولید کنندگان مشکل مالی است، چرا که حمایتی از سوی سازمانها صورت نمی گیرد. زنان مازندرانی از دید من زنان باغیرتی هستند چرا که علاوه بر کار در خانه، به کار در مزارع  و باغ ها هم مشغول هستند.» 
اسماعیلی در ادامه می افزاید:« پیشنهاد من به زنان روستایی این است که توانایی خود را بشناسند و به آن احترام بگذارند. از طرف دیگر از ارگان هایی که با خانم ها در ارتباط هستند درخواست می کنم کمک رسان و یاریگر این تلاشگران باشند. زنان جامعه خود را با زنان کار آفرین مقایسه می کنند و سعی می کنند به آنها برسند. مهمترین درسی که زندگی به من آموخت این بود که به خودم متکی باشم.»

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی